İnsanlık, tarih boyunca yeni aletler geliştirdi.
Tekerlekten matbaaya, buhar makinesinden bilgisayara uzanan yolculuk, medeniyetin maddi imkânlarını genişletti.
Fakat bir hakikat hiç değişmedi: Aletin kıymeti, onu kullanan insanın maksadıyla anlam kazanır.
Bugün çocuklarımız dijital ekranlarla dünyanın uzak coğrafyalarını tanıyabiliyor. Daha önce görmedikleri canlıları inceleyebiliyor. Bilgiye erişimin yeni yollarını keşfediyor.
Bunlar önemli imkânlardır.
Ancak ekranın büyüklüğü, bilginin derinliğini kendiliğinden artırmaz.
Gösterişli teknoloji, nitelikli eğitim anlamına gelmez.
Öğrenmenin merkezinde yine insan vardır. Merak eden çocuk, yol gösteren eğitimci, doğru hazırlanmış içerik…
Kamu yönetiminin sorumluluğu da burada başlar.
Milletin kaynaklarıyla kurulan her tesisin ekonomik ömrü, işletme gideri ve toplumsal karşılığı bilinmelidir.
Çünkü kamu hizmetinde israfın önlenmesi kadar hizmetin niteliğinin yükseltilmesi de önemlidir.
Teknoloji ilerledikçe unutmamamız gereken hüküm şudur:
Makine gelişebilir. Fakat medeniyeti yükselten, insanın bilgiye verdiği değerdir.